Rebabname Bahaeddin Sultan Veled Konusu, İçeriği,

56

Bahaeddin Sultan Veled’in İbtidânâme’den sonra gelen eseri bir başka deyişle “Mesneviyât-ı Velediye”in ikinci cildi olan Rebâbnâme’de Hicri 700=Miladi 1300 tarihinde yazılmıştır. 8000 beyitti ve fâilâtün fâilâtün fâilün veznindedir. Mesnevinin sonunda: “Bu defterde bildiğim şeyleri iki yüz şekilde açıklayarak bildirdim. Bunlar pek yüksek şeylerken herkesin anlayabileceği bir hale getirdim. Orta halli bir sâlik bile bunları anlayabilir. O halde huccetullah benim zamanımda Müslümanlara tamam olmuştur. Bu kitabı okuyup da Hak yoluna gitmeyen ve Hakka ermeyen kimse için artık hiçbir sebep kalmamıştır.” demekle Sultan Veled, eserinin gaye ve mâhiyetini anlatmıştır. Yani bu eserde de tasavvufı düşünce ve öğütler yer almıştır. Bu Farsça mesnevilerden İbtidanâme’de 80, Rebâbnâme’de de 162 Türkçe ve yine Rebâbnâme’de 26 Rumca beyit mevcuttur. Bu beyitler Oğuz lehçesiyle yazılmış ilk edebi parçalar oldukları için Türk dili yönünden kıymetli vesikalardır.

Sultan Veled’in diğer eserleri:
Divan, (1267-1291), İbtidanâme, (1291),  İntihanâme, (1303-1312), Maarif, (1301-1303).