Robert Walser – Yardımcı

Robert Walser – Yardımcı

Bir sabah saat sekizde, genç bir adam
şirin görünen, müstakil bir evin kapısı önünde durdu.

“Ben yeni memurum,” dedi Joseph,
çünkü adamın adı buydu. (s. 9)

Bu sabah ne demişti Herr Tobler?
Oldukça büyük miktarda bir para miras kalmış kendisine, ama o şimdiden bütün
servetini bu ‘Reklam-Saati’ne dökmüş. (s. 18)

…İhtişam ve incelmiş yaşam tarzı var
olmayı sürdürdükçe, sefaletin nesli de tükenmez. (s. 66)

(Joseph)

…İyi bir aileden geliyorum; ama öyle
sanıyorum ki, biraz baştan savma bir terbiye aldım.

…ben aslında sadece şahsıma ve
dünyanın bana katlanmakta güçlük çeken bir kesimine neler olduğunu anlamaya çalışıyorum.

…ama ben burada kendi değerli
şahsımla meşgul olarak ne yapıyorum böyle? Yüzmeye gitmeyi tercih ederim. (s.
86)

“Mütevazı olmak” diye düşündü
Yardımcı, “Bazı insanların hayattaki son sığınağı değil de nedir?” (s. 119)

Şimdi duyguların zamanı değil. İnsan
durmadan gezintiye çıkamaz, bazen bir şeyler başarmak da gerekir… (s. 127)

Pazartesilemek, yatakta her zamankinden
daha uzun süre yan gelip yatmak, (s. 129)

(Wirsich)

“Nasıl mıyım? Kötü,

…Hırsızlığa başlayacağım; hapse
düşeceğim.

(Joseph)

…İnsan böyle şeyler söylemektense
kendi ağzına bir yumruk indirir, daha iyi. (s. 181)

(Joseph)

“Benim aptalca şeyler yapmadan yaşamam
mümkün mü? Ve bu evde muhteşem aptallıklar yapabiliyordum. (s. 214)

(Frau Tobler)

…Sizinle konuşulabiliyor; ama artık
yatma vakti geldi. (s. 243)

(Herr Tobler)

Çabuk defolup gidin bu evden. (s.
261)

Uyuyan çocuklara benziyordu evler ve
gökyüzü her şeyin üzerine dostça ve yorgun uzanmıştı. (s. 270)

Türkçeleştiren: Cemal Ener

Can Yayınları, Ocak 2013

Kitabın sonunda Cemal Ener imzasıyla,
Walser ve eserleri hakkında bilgi veren kısa bir yazı var. ‘Yardımcı’ hakkında
fikir edinmek için okunabilir.