Giacomo Leopardi Kimdir, Hayatı, Eserleri, Hakkında Bilgi

19

LEOPARDI, Giacomo (1798-1837)

İtalyan, şair. Karamsarlık ve yalnızlık temalarını işleyen şiirleriyle tanınmıştır.

29 Haziran 1798’de Recanati’de doğdu, 14 Temmuz 1837’de Napoli’de öldü. Ailesinden aldığı kont sanıyla anılır. Dindar, katı ve ilgisiz bir aile ortamında büyüdü. Babasının kütüphanesinden yararlanarak ve özel öğretmenlerle yetişti. Daha on beş yaşındayken Latince ve Yunanca’dan çeviriler yapmış, iki de tragedya yazmıştı. Ancak bu çalışmalar, doğuştan bozuk olan sağlığının büsbütün kötüleşmesine yol açtı. Felsefe, din ve bilim konularında araştırmalar yapmasının yanı sıra içe dönük kişiliğine edebiyatta, özellikle şiirde sığınak aradı, bu yolda bir gözünün körleşmesine bile önem vermedi. Yazar ve eleştirmen bir dostunun önerisiyle 1822’de evinden ayrılıp Ro-ma’ya yaptığı yolculuktan, birkaç ay sonra kendini daha da yalnız hissederek döndü. Recanati’de yaşamaya dayanamayarak 1825-1828 arasında İtalya’nın çeşitli kentlerine gitti. Bu yolculukların hepsi de para sıkıntısı nedeniyle Recanati’de noktalanıyordu. Dostlarının yardımıyla para sorununu çözümleyince Napoli’ye yerleşti ve bir kolera salgınında ölene değin orada yaşadı.

Leopardi’nin yaşamını etkileyen karamsarlık, umutsuzluk ve yalnızlık duygusu yapıtlarına da egemendir. Çağının romantik İtalyan şairleriyle tanışmış olmakla birlikte, onlardan etkilendiği söylenemez. Yararcı ve iyimser görüşlere karşı çıkmıştır. Ona göre, güçsüzlük ve yalnızlık karşısında kayıtsız kalan doğa, insana düşünme yetisi vermekle onun mutsuzluğunu hazırlamıştır. Güçsüzlüğünü kavrayan insan için tek ve gerçek çıkış yolu da ölümdür. Ona ün kazandıran yapıtı, karamsarlık, özlem, ölüm, aşk ve umutsuzluğa ilişkin lirik şiirlerinin toplandığı I canti (“Şarkılar”) olmuştur.

•    YAPITLAR (başlıca): Versi, 1826, (“Şiirler”); Operette morali, 1826-1827, (“Ahlak Üstüne Küçük Çalışmalar”); I canti, 1831, (“Şarkılar”); Zibaldone, (ö.s), 1900.

Türk ve Dünya Ünlüleri Ansiklopedisi