Pierre Reverdy Kimdir, Hayatı, Kitapları, Hakkında Bilgi

51

REVERDY, Pierre (1889-1960)

Fransız, şair. Yaşamını, şiirle insan gerçeğinin gizemini aramaya adamıştır.

13 Eylül 1889’da Narbonne’da doğdu, 17 Haziran 1960’ta Solesmes köyünde öldü. 1910’da Paris’e gitti. Dönemin Picasso, Braque ve Matisse gibi ünlü ressamları ve Max Jacop, Apollinaire gibi şairleriyle tanıştı. 1916’da Kübizm’in tutulmasını sağlamak için Nord-Sud adlı dergiyi çıkardı. Bu arada gönüllü olarak I.Dünya Sa-vaşı’na katıldı, ama çürüğe çıkarıldı. 1924’te Nouveau Monde Ödülü’nü kazandı. 1926’da Solesmen Manastı-n’na çekildi ve yaşamının bundan sonrasını orada sürdürdü.

Reverdy, şiirde, insanın yaşam karşısındaki tavrını ele almış, kendine özgü imge oyunları yapmış, ele aldığı konulara yeni bir duyarlıkla yaklaşmıştır. Ama onun bu kendine özgü şiir anlayışı, Dadacılar’ın teknik gelişmeye hırçınca karşı çıkmalarına da, Gerçeküstücüler’in geliştirdikleri bilinçaltı kurgulama yöntemine de benzemez. Reverdy, şairin, düş ve gerçeğin kesiştiği bir düzlemde bulunduğunu, şiir yazarken bilinçli olarak tüm duyguların düzensiz ve bilinmeyen yanlarına başvurulması gerektiğini ileri sürmüştür. Gündelik görüntüleri ve yaşamı yansıtan şiirlerine düş öğesini katarken mistik olmaktan kaçınmıştır. Şiirleriyle Gerçeküstücüler’i etkilemiştir. Breton ondan övgüyle söz etmiş, yaşayan en büyük şair olarak tanımlamıştır. Reverdy, uyum sağlayamadığı Paris yaşamından ayrıldıktan sonra girdiği manastırda, yalnızlık içinde, soyutun somuta egemenliğini, dünyanın manevi anlamım, yaşamın gizemini aramaya yönelmiştir. Bu çalışmalarını Le livre de mon bord(“Seyir Defterim”) adlı yapıtında toplamıştır.

• YAPITLAR (başlıca): Şiir: La lucame ovale, 1916, (“Oval Çatı Penceresi”); Les ardoises du toit, 1918, (“Çatının Arduvaz-ları”); La guitare endormie, 1918, (“Uyuklayan Gitar”); Eto-ilespeintes, 1912, (“Boyalı Yıldızlar”); Les epaves du ciel, 1924, (“Göğün Yıkıntıları”); Elaques de verre, 1929; Plu-part du temps, 1945, (“Çoğu Zaman”); Chan desmort, 1948, (“Ölülerin Türküsü”). Deneme: Legant de erin, 1927, (“Kıl Eldiven”); Le livre de mon bord, 1948, (“Seyir Defterim”).

Türk ve Dünya Ünlüleri Ansiklopedisi