Şiir: Osip Mendelştam

31

Yaşıyoruz
altımızdaki toprağa sağır.

On
adım öteden duyulmuyor sesimiz.

Tek
duyduğumuz Kremlin’in dağlısı,

Katil,
köylü kasabı.

Parmakları
kütükler gibi kalın,

Ve
sözleri kurşun gibi ağır çıkıyor dudaklarından.

Böcek
bıyıkları süzüyor her yanı

Ve
çizmeleri ışıldıyor ayağında.

Ödlek
kodamanlar sürüsüyle sarmış etrafını

Yarım
adamlarla oynuyor.

Biri
ıslak, biri miyavlıyor, öteki kişniyor.

O
parmağını kaldırıyor ve tek başına yükseliyor.

Fermanları
yığıyor sıra sıra at nalları gibi

Bir
tanesi kasıklara, bir tanesi alna, şakaklara, göze.

İdamlar
çilek taneleri gibi yuvarlanıyor ağzında.

Eski
dostlar gibi kucaklamak ister hepsini.


Mendelştam bu şiiri asla yazıya dökmedi. 
Sesli olarak okudu onu.
Bunu duyanlardan biri gizlice polise haber verdi.
1934 Mayıs’ında bir gece gelip onu aldılar. 
Dört yıl sonra, dayanılmaz fiziksel ve ruhsal acıların ardından Vladivostok yakınlarındaki bir kampta öldü. 
Marshall Berman – Katı Olan Her Şey Buharlaşıyor
All
That Is Solid Melts Into Air

Türkçeleştiren: Ümit Altuğ & Bülent
Peker

İletişim Yayınları

17. Baskı 2014 (s. 377)