Ramazanoğulları Beyliği Kuruluşu, Tarihi, Yıkılışı

Ramazanoğulları Beyliği

Ramazanoğulları Beyliği. Malazgirt Savaşından sonra Çukurova’ya yerleşen Oğuzların Üçok koluna mensup olan Yüreğirler aşiretinden Ramazanoğulları tarafından Adana merkezli olarak kurulmuş (1358-1608) olan kurulan beylik.

Adana’nın fethine kadar Elbistan’ı merkez olarak kabul eden beylik 1516 yılına kadar Memlûklere, ondan sonra da Osmanhlara bağlı kaldı.

Anadolu Türkmen hanedanlarının en devamlılarından biri olan beyliğin kurucusu Ramazan Bey’in ölümünden sonra yerine sırasıyla oğulları I. Sârımeddin İbrahim Bey’ie Şihâbeddin Ahmed Bey geçti. Şihâbeddin Ahmed Bey topraklarının sınırlarını Halep civarından Fırat ırmağı’na kadar genişletti. Ondan sonra yerine geçen II. Sârımeddin İbrahim Bey Karamanoğlu Mehmed Bey’e damat olmuş 12 yıl beylik sürdükten sonra 1427 yılında Mısır Memluk Devleti’nin eline esir düşmesiyle kahrından ölmüştür.

İbrahim Bey’in ölümünden sonra Ramazanoğulları’na bağlı Kusun, Kuştemur, Özer, Karaisa ve Gündüz aşiretlerinin başkaldırmaları beyliğin gücünden çok şey kaybettirdi.

Hanedanın kendi arasında çıkan beylik kavgaları Memlûklerin beylik üzerindeki etkisini arttırdı. 1516 yılına kadar süren bu durum ancak Ramazanoğullarinın bu tarihten itibaren Osmanlılara tâbi olmalarıyla sona erdi.

Yıkılışı

Anadolu Beyliklerinin en uzun ömürlülerinden birisi olan Ramazanoğulları Beyliği, kuruluşundan itibaren yarım asır kadar Memlûklar‘a tabi olmuş, 1510 yılından sonra ise Osmanlılar’a tabi olarak yaklaşık bir yüzyıl kadar daha varlığını sürdürmüştür. I. Ahmet dönemine denk gelen 1609 yılından sonra Adana’nin Haleb’e; Sis ve Tarsus’un da Kıbrıs Beylerbeyiliği’ne bağlanmasıyla Ramazanoğulları Beyliği sona ermiştir.