Özdemir Asaf kimdir? Hayatı ve eserleri

26

Özdemir Asaf kimdir? Hayatı ve eserleri: Ankara’da doğdu (1923). Ortaöğrenimini Galatasaray ve Kabataş Lise­lerinde tamamladı (1942). İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde oku­du. Gazetecilik, çevirmenlik, matbaacılık yaptı. 29 Ocak 1981’de öldü. Servet-i Fünun, Büyük Doğu, Varlık, Kaynak dergilerinde yayımladığı ilk şiirleriyle yeni edebiyat akımının genç kişiliklerinden biri olarak anılan Özdemir Asaf, 1942-50 evresinde düşünceyle uğraşan bir şair kimliğinde görünmüştür. Yaşıtları değişik deneylerde kendilerini ararlarken o gücünü, dünya ve insanlar karşısındaki tavrını göz önünden ayırmayan, şiirinin an­cak bunlarla oluşacağım bilen bir rahatlık içindedir. Nedir ki, dize kurma­da aynı rahatlığa kavuştuğunu söyleyebileceğimiz bir evre değildir bu. San­ki yontuyu kafasında ince ayrıntılarına kadar tasarlayan bir sanatçının el­leriyle ihtilafa düşmesinden doğan sıkıntılı durumuna benzer durumu. İşçi­liğe değgin sorunlarla düşe kalka 1952’lere varınca, kendinden Önceki şiir tekniklerine kafa tutmaktan vazgeçer. Bu onun içeriğe teslim olması, böylece giderek biçimini bulma aşamasıdır: “Benim söylemek için çırpındığım gecelerde / Siz yoktunuz” dizelerinde bu oluşum evresinin sıkıntılarım mı yansıtır bilinmez ama, kaynağını uzun şiir serüveninden alan şâirce kaygı­lardan artık kurtulmak istediği bellidir. Tadın, sesin, hele her şeye yeniden biçim verecek olan sözcüklerin kendisinde olduğunun bilincindedir artık: “Kelimeler dilimin ucundadır / Kalamaz.”

Bu aşamadan sonra Özdemir Asaf şiirini oluşturan başlıca öğeler -doğaya, insanlara ve eşyaya bakış- başlamıştır. “Dışımda ne varsa yeni ne varsa gerçek / Yeni manzaralarla gelen yeni duygular” bilinciyle “insanım ömrüyle devam edecek olan” bir “oyun”da kendisini ve dış dünyayı yo­rumlarken gerçekten kopmamış görünür. Dış dünyayı algıladığı sürece ka­bul etme düşünüsünden ayrılmaz. Kendine yansıyan gerçekleri alış biçimlerinde değişiklikler yarattığı olur belki; “Kim nerden biliyor / Kimse bir yer­den bilmiyor / Kimse kimsede bilmiyor” dizelerinde görüldüğü gibi kuşku­landığı bile olur ama varoluşu yadsıdığı söylenemez: “Bir yatağın vardır se­nin / Seninledir / Uyuyunca kaybedersin.”

Duyarlığı düşünmekle bulacağı sanısı, çoğun, Özdemir Asaf’ı aradığı şi­ire götürmüştür.

ŞİİR KİTAPLARI:

Kaynak: Çağdaş Türk Edebiyatı 3, Cumhuriyet Dönemi 1, Şükran KURDAKUL, 1994, Evrensel Basım Yayın.