Marcello Malpighi Kimdir, Hayatı, Eserleri, Hakkında Bilgi

43

MALPİGHİ, Marcello (1628-1694)

İtalyan hekim, anatomi ve biyoloji bilgini. Kılcal damarların varlığını ortaya koymuş, canlı dokunun incelenmesinde mikroskop kullanımına öncülük ederek dokubilimin gelişmesine büyük katkıda bulunmuştur.

10    Mart 1628’de Bologna yakınlarındaki Crevalcore’de doğdu, 29 Kasım 1694’te Roma’da öldü. 1646’da girdiği Bologna Üniversitesi’nde 1649’da tıp öğrenimine başlayarak, Bartolomeo Massari’nin evinde, kadavra ve canlı kobaylar üzerinde yapılan anatomi çalışmalarına katıldı. 1653’te tıp ve felsefe doktorasını aldıktan sonra da, aynı üniversitede bir yandan mantık dersleri verirken, bir yandan da anatomi çalışmalarını sürdürdü. 1656’da Pisa Üniversitesi’nin çağrısını kabul ederek kuramsal tıp profesörlüğünü üstlenen ve bu üniversitede tanıştığı Borelli ile uzun yıllar sürecek bir dostluğu başlatan Malpighi’nin bundan sonraki öğretim ve araştırmacılık yaşamı, birbirini izleyen parlak başarılar ve bu başarıların çevresinde yarattığı kıskançlık ve tedirginlikten doğan çalkantılarla iç içe geçti. Yalnızca çevresindeki meslektaşlarının çalışmalarını gölgelemekle kalmayıp, çağının düşüncesini de aşan buluşlarını ve görüşlerini benimsetmesi hiç kolay olmadı. Pisa Üniversitesi’n-deki üç yıllık öğretim görevinden sonra 1659’da yeniden Bologna Üniversitesi’ne dönen Malpighi 1662’de Borelli’nin desteğiyle Messina Üniversitesi’nde profesörlüğe getirildi. Ne var ki, bu çevrede de araştırmalarının kıskançlık ve tepkiyle karşılanması üzerine Ocak 1667’de bir kez daha Bologna Üniversitesi’ne dönüp, klinik hekimliği ve uygulamalı tıp kürsüsünde göreve başladı. Ününü ülke sınırlarının ötesine yayan çalışmalarıyla İngiltere’de de ilgi uyandırdığı bu dönemde, Royal Society’den yapıtlarının yayımlanması konusunda bir öneri alan Malpighi, 1668’de bu bilim derneğinin onur üyeliğine seçilen ilk Italyan bilim adamı oldu ve aynı yıl derneğin Philo-sophical Transactions adlı dergisinde çalışmalarını yayımlamaya başladı. Ancak, araştırmalarını onaylamayan kimi tutucu çevrelerin giderek artan baskısı ve hoşgörüsüzlüğü karşısında 1680’lerde yavaş yavaş sağlığını yitiren, 1684’te tüm laboratuvar araçları, kitapları ve araştırma notlarıyla birlikte evinin yakılıp yıkıldığına tanık olan Malpighi, 1691’de Papa XII. Innocentius’un çağrısı üzerine Roma’ya gitti. Kontluk unvanı verilerek papanın başhekimliğine atandığı bu son yıllarını başkentte, büyük saygınlık gördüğü bir çevrede yaşadı.