Jean Baudrillard – Foucault’yu Unutmak

Foucault’nun anlatımı kusursuz denebilecek niteliktedir. Söylevi, kendini betimlemeye çalıştığı

iktidarın bir ikizidir.
Foucault’nun öncelikli inceleme konularını oluşturan iktidar ve cinsellik, 20. yüzyılın yok ettiği iki kavram yani iki ölüdür.
Foucault bu ölülerle ilgilenmiştir.
Yaptığı, çağa hiçbir yarar getirmediği için onu unutmak gerekir.
Toplumun ilgisini çekmiş olmasını diline ve toplumun kaybettiklerine olan ilgisine borçlu.
Bir tabunun güncele sokulup her üründe kullanılması toplumu asıl ilgi odağından saptırıyor.
ABD cinselliği afişlere kadar indirip cinsel ilişki dışında her yerde cinselliği görerek/göstererek iktidarsızlık sorununa neden olur.
Foucault bütün enerjilerin maddi üretime doğru yönelendirilebilmesi için baskı altına alınması gereken bir cinsellikten söz eder.
Proletaryanın bu aşamada ilk olarak dikkate alınacağı açıktır.
Cinsellik “belge” üretir gibi üretilmektedir. Bir oyuncunun sahnede görünmesine benzer biçimde ortaya çıkmaktadır. Üretmek ise bir başka alana;ayartma gibi alanlara ait olanın zorla somutlaştırılmasıdır(maddi bir görünüm kazanması). Çünkü ayartma her zaman her yerde üretime karşı çıkmıştır. Ayartma somut ve görünür nesnelerin evrenine ait bir şeylerin eriyip gitmesine neden olmaktadır.
Cinsellik bir zorlama sonucu ortaya çıkmıştır. Batı gerçekliğine uygun bir olgudur.
Kapitalin psişik metaforu ve politik ekonomiye ait bir çöp yığınından ibaret olan arzuyla, bilinçaltı arasında hiçbir fark yoktur.
İktidar görevini yapar, o ne bir kurum ne bir yapı ne de bir güçtür. İktidar bir toplumda karmaşık bir stratejik duruma verilen addır.
O ne merkeziyetçi ne tek taraflı ne de egemendir. İktidar, paylaşılan, yönlendirilen devredilebilen bir şeydir.
Ayartma iktidardan daha güçlüdür. Çünkü o tersine çevrilebilme özelliğine sahiptir. Oysa iktidar ekonomik değer gibi tersine çevrilmesi olanaksız ve onun gibi biriktirilerek çoğaltılan ölümsüz bir şey olmak istemektedir.
Ayartma genellikle indirgenmeye çalışıldığı o cinsellik süreci içinde yer alan bir şey değildir. Ayartma dönüşümlü olma özelliğine sahip tersine çevrilebilen bir meydan okuma, bir anlamsız vaat yarışı ve bir ölüm sürecidir. Buna karşın ayartmanın indirgenmiş ve arzuyla ilgili enerji terimleri tarafından belirlenmiş biçimineyse cinsellik denilmektedir.
Faşist iktidar, ölümün o ritüel itibarından yeniden yararlanmayı becerebilmiş olan tek iktidardır.
İktidar her halükarda bir yanılgıdır.
Hakikat her halükarda bir yanılgıdır.

Çeviren: Oğuz Adanır,
9 Eylül, İzmir, 98