İsmail Hakkı Altunbezer kimdir? Hayatı ve eserleri hakkında bilgi

0
27

İsmail Hakkı Altunbezer kimdir? Hayatı ve eserleri hakkında bilgi: ( ? -1946) Türk hattat, tezhipçi ve tuğrakeş. Son dönemde yetişen hattatların en önemlilerindendir. İstanbul’da doğdu, aynı yerde öldü. Doğum tarihinin 1873 olduğu sanılmaktadır. Sanatçı bir aileden gelir. Bahriye Mektebi yazı hocası hattat Ali Şükrü Efendi’nin torunu, hattat Mehmed İlmî Efendi’nin oğludur. İlköğrenimini Pertevniyal Valide Sul­tan İlkokulu’nda, ortaöğrenimini de Fatih Rüştiyesi’nde tamamladı. Babasından sülüs ve nesih türü yazıları, hattat Sami Efendi’den sülüs, divanî celi ve tuğra çekmesini öğrendi. Tezhip’te ilk hocası yine babası oldu. Ayrıca ünlü cilt ve tezhip ustalarından Tokatlıoğlu Bahaeddin Efendi’den ders alarak bu sanatta da olgunlaştı. 1889’da Divan-ı Hümayun Kalemi’ne girdi. Bir yandan da Sanayi-i Nefise Mektebi’nin resim ve hâk bölümlerine devam etti. 1896’da resim bölümünü bitirdi.

Divan-ı Hümayun Kalemi’nde birinci tuğrakeşli­ğe dek yükseldi ve tuğrakeş lakabını aldı. Bu görev­den 1908’de ayrıldı. İçlerinde Galatasaray Sultanisi, Darü’l-Muallimin, Üsküdar ve İstanbul Kız Sanat okulları da olmak üzere birçok okulda güzel yazı ve resim dersleri verdi. Medresetü’l-Hattatin’de celi yazı ve tuğra öğretmeni oldu. 1929’da bu okulun yerine kurulan Şark Tezyini Sanatlar Okulu’nda tezhip dersleri vermeye başladı; okulun müdür yardımcısı oldu. Bu okul, 1936’da Türk Tezyini Sanatlar Bölümü adı altında Güzel Sanatlar Akademisi’ne bağlanınca Altunbezer, bu bölümün şefliğine getirildi. 1944’te yaş sınırı yüzünden emekliye ayrıldı.

Altunbezer, Üsküdar Selimiye, Şemsi Paşa, Zey­nep Sultan, Abdi Subaşı camileri ile Beyoğlu Ağa Camii’nin kubbe ve kuşak yazılarını yazmıştır. Son Kâbe örtüsünün kuşak yazısı, ilk T.C. Cumhurbaş­kanlığı mührü, Lozan Antlaşması’nın Türkçe esas kopyası onun kaleminden çıkmıştır. Ayrıca müzeler­de ve özel koleksiyonlarda birçok tuğra, yazı ve levhaları vardır.

Kaynak: Türk ve Dünya Ünlüleri Ansiklopedisi, 14. cilt, Anadolu yayıncılık, 1983