IRKÇILIK

262
PAYLAŞ

 

IRKÇILIK

 

Bazı ırkların diğerlerinden
üstün olduğu­nu savunan görüş ve bu ırklara mensup olanlara diğer ırklardaki
insanlardan çok ve üstün haklar tanınmasını isteyen siya­sal akım. Irkçılık
XIX. yüzyılda Fransız Joseph-Arthur de Gobineau ve İngiliz Houston Stewart
Chamberlain tarafın­dan bilimsel bir teori haline getirilmeğe çalışıldı.
Gobineau “îman Irklarının Eşit-sizliği Üzerine Deneme” adlı eserinde
in­san ırkları arasında doğuştan bir takım farklılıkların bulunduğunu, beyaz
ırkın üs­tünlüğünü, beyazlar içinde Ârî,ırkiû,en yüksek medeniyet seviyesine
eriştiğini sa-> vundu. Aslında, XIX. yüzyılda bilimsel bir teori haline
gelmeğe çalışan ırkçılık düşüncesi, Danvin’in fikirlerinden .etki­lenmiştir.
İnsanoğlunun tarihî süreç için­de çeşitli merhalelere ulaştığını ve Avru­palı
insanı temsil eden beyaz ırkın en üs­tün medeniyet seviyesine vardığını savu­nan
SosyalDanvincÜik, ırkçılık düşüncesi­ne temel teşkil etmiştir. XIX. yüzyılın
sonlarına doğru ırkçılık düşüncesi Almanya’ da ilgi görmüş ve Pan-germanizmin
kuvvetlenmesi ve uygulan­masında önemli rol oynamıştır. Daha son­ra Slavlar
tarafından benimsenmiş olan ırkçılık, Panslavizmin gelişmesine hizmet etmiş ve
Rus emperyalizminde kullanıl­mıştır. Hİtler AI m ariyası’nda ırkçılık dev­letin
temel politikası olmuş ve bir yandan

Yahudi düşmanlığı,
diğer yandan saf ırk     nist politika
bazen katliamlara kadar var-yetiştirme gayretleri şiddetle savunulmuş-     mış ve mülteci kamplarında yüzlerce
Filis-tur. Cermen ırkının saflığını ve temizliği-     tmli katledilmiştir. Özellikle 1987 Aralık
ni sağlamak için Almanların Yahudilerle     ayında İsrail’in işgal altında tuttuğu
Filis-evlenmeleri   yasaklanmıştır.   Mussolİni    
tin topraklannda başlayan ayaklanmaya İtalyasi’nda da ırkçılık, revaç
bulmuştur.     (İntifada) karşı İsrail’in
izlediği, sopalı, Amerika Birleşik Devletleri’nde zenciler-     coplu, silahlı ve insanlık dışı politika,
ırkçı-le beyazlar arasında, ırkçılık düşüncesin-     lığın değişik bir biçimini oluşturmuştur,
den kaynaklanan çeşitli ayırımlar yakın za-    
10 Kasım 1975′ de Birleşmiş Milletler Ge-mana kadar yürürlükte
kalmıştır. Bu ülke-     nel Kurulunda
“siyonİzm* in bir çeşit ırkçı-de önceleri yerlilere yönelen ırkçılık
daha     lık ve ırk ayırımı
olduğunu” kabul eden sonra zencilere yönelmiş ve katliam dere-     3379 sayılı karar 35’e karşı 72 devletin
cesine vardırılmıştır. Sömürgeci Batı Av-    
olumlu oylarıyla kabul edilerek İsrail’in rupa ülkeleri
sömürgeleştirdikleri Güney     uyguladığı
siyonizm politikasının ırkçılık Asya, Afrika ve Amerika ülkelerinde sö-     ve ırk ayırımı olduğu, ırkçılığın siyoniz-mürgecilik
politikalarını ve yönetimlerini     min
temel ilkesini oluşturduğu uluslarara-meşrulaştırmak için ırkçı görüşlerden
ya-     sı en önemli kuruluş tarafından
onaylan-rarlanma yoluna gitmişlerdir. Afrika’da     mış oldu. Bu kararla ırkçılığın sadece
si-siyah derili insanları, Özellikle doğrudan     yah derili insanlara karşı beyaz
insanların sömürge yönetimi uygulayan Fransa, Bel-     yönettikleri bir ayırımcı politika olmadı-çika,
İspanya ve Portekiz gibi ülkeler, sa-    
ğj, herhangibirbeyazinsangrubununbaş-dece en geri ve en ağır işlerde
çalıştırılıp     ka bîr beyazlar grubuna
karşı da izleyebil-beyaz derili Avrupalı sömürgecilerin hiz-     diği bir politika ve düşünce olduğu kabul
metine koştular. Siyah derili insan, beyaz    
edilmiştir. Bu ülkelerde ırk ayırımı polit-insanın hizmetçisi haline
getirildi. İddi-     kası devam ediyorsa
da, dünyada giderek aya göre Beyaz Avrupalı sömürgeleştirdi-     ırkçılık düşüncesinin terkedildiği ve ırk
ği ülkelerdeki insanlara medeniyet götü-    
ayırımının kınandığı gözlenmektedir. Gerüyor, onları
medenileştiriyordu.                  rek
uluslararası sözleşmelerde, gerekse

Günümüzde resmen
ırkçılık politikası     ulusal yasalarda
ırk ayırımı ve ırkçılık dü-

Güney Afrika
Cumhuriyetinde uygulan-     şüncesini yasaklayan
hükümler getiril-

makta olup bu ülkedeki
siyahlardan olu-     mektedir.
Uluslararası alanda Birleşmiş

şan çoğunluk, beyaz
azınlık tarafından yo-     Milletler
Yasası, UNESCO’nun çalışma-

netilmektedir.
Siyahlarla beyazların çalış-     lan,
İnsan Haklan Evrensel Beyanname-

ma, eğlenme, dinlenme
yerleri, seyahat     si, Avrupa İnsan
Haklan sözleşmesi ve

araçlan, eğitim
kurumları birbirinden ay-     Irk
Ayırımının Bütün Biçimlerinin Orta-

rdmıştır. Yönetimde
siyahların hakları iyi-     dan
Kaldırılmasına ilişkin uluslararası

ce sınırlıdır.
Ortadoğu’da II. Dünya sava-     sözleşme
(1965) ırkçılığı ve ırk ayırımını

şı’ndan sonra ABD ve
Avrupa devletleri-     yasaklayan
hükümler getirmiştir. Ahlakî

nin yardım ve
gayretleri ile kurulan İsrail    
bakımdan bütün dünyada insanların eşitli-

Devleti, bölgenin
yerli halkı olan Filistinli-     ği, ırk,
dil, din, cinsiyet ayırımının yapıl-

lere ve komşularına
karşı ırkçı bir politika     maması
şeklinde düşünce gelişirken, ulu-

izlemektedir.
İsrail’in izlediği ırkçı siyö-     sal
alanda ırkçılığa karşı hükümler anaya-198

salara girmiştir.

İslamiyetin ırk
ayırımını ve ırkçılık dü­şüncesini yasaklamış olması, “Arap’in Acem’e,
Acem’in de Arap’a üstün olma­dığını” savunması, bireysel üstünlüğü”
tak-va”ya dayandırmış bulunması, müslüman toplumlarda ırkçılığın
gelişmesine engel olmuştur. Bazı dönemlerde aşın milliyet­çi düşüncelerin
gelişmesinin ırkçılığa ben­zer görüşlerin yayılmasında etkili olduğu

gözlenmiştir.

Davut DURSUN

Bk. Faşizm; Nazizm;
Irk; Milliyetçilik