Coetzee – Barbarları Beklerken

42

John Maxwell Coetzee – Barbarları Beklerken

Sömürge topraklarında bölgeyi idare/kontrol eden sınır
karakolunda/birliğinde başlıyor olaylar. Anlatıcı karakter bir sulh yargıcı.
Yaşlı biri ancak yaşı hakkında bilgi verilmiyor.

Sömürge yönetimi, yerli halkı kontrol edebilmek için sanal
bir düşman üretir ve kendi varlıklarını bu sanal düşmana karşı güvence olarak
temellendirir. Romanın hemen başında kim oldukları belirsiz düşman topluluğu
barbarlar olarak işaret edilir. Karakolun görevi barbarların saldırısına karşı
tetikte olmaktır. Coetzee’nin vurgusu da bu noktada belirginleşiyor; romanın
ikinci bölümünde kendi birliğindeki askerler tarafından işkence görmüş bir kızı
yanına alıyor. Kızın yaralarını sarıyor ve onunla ilişkiye giriyor. Okurlarına
kimin barbar olduğuna dair sorular sormaları için uygun motifler kullanıyor.

Romanın üçüncü bölümünde sulh yargıcı alıkoyduğu kızı ait
olduğu yere, kendi kabilesine teslim etmek üzere küçük bir gurup askerle
birlikte zorlu bir yolculuğa çıkıyor. Barbar denen guruba ulaşıp kızı teslim
ediyor.

Sonraki bölümde sulh yargıcının vatan haini olarak
suçlanmasına tanık oluyoruz. Kızla olan ilişkisi ve barbar kabileyle temas
kurması şüphe uyandırmış bu şüphenin sonucunda da hainlikle suçlanmıştır.
Sorguya ve dolayısıyla işkenceye alınır. Barbar kimmiş iyice anlatıyor Coetzee.

Beşinci bölümde sınır karakolu, hiçbir şey olmamışçasına
sulh yargıcını serbest bırakır. Yargıç, sokaklarda dilenci hayatı yaşamaya
başlar. Barbarların istilasından paranoya biçiminde romanın sonuna dek söz
ediliyor ancak mevsimler geçtiği halde ortalıkta barbar görünmeden roman sona
eriyor.

Notlar

Acı gerçektir.

Söylentilere göre barbar kabileler silahlanıyordu.

Kendimi önceden yapılmış bir planla kısıtlamak istemiyorum.

Niye sınırdaki huzursuzluğu soruşturmak için deneyimli
insanlar göndermiyorsunuz?

-bana bak

-bakıyorum. Ben böyle bakarım.

Handaki kızı düzenli olarak ziyaret etmeye başlıyorum.

Baharda barbarları sınırdan dağlara sürmek için büyük bir
harekât başlatılacakmış.

Tuzak kurma mevsimindeyiz.

Düşmanla işbirliği yaparak vatana ihanet ettiniz.

Bir hayvana bile çekiçle vuramazsın, bir hayvana bile!

Darbenin geldiğini işitiyor ve onu karşılamak üzere
dönüyorum. Suratımın tam ortasına iniyor.

Daha sonra ne söylemek istediğimi anımsamıyorum. Yaratılışın
bir mucizesi – bu düşünceyi takip ediyorum, ama benden ince bir duman gibi
kaçıyor.

-Karşımızda iyi organize olmuş bir düşman var.

-Düşman sizsiniz Albay!

Kızı ailesinin yanına geri götürmek istiyordum. Başka bir
amacım yoktu.

Hayat geleceği düşünüp endişelenilmeyecek kadar kısa.

Waiting for the
Barbarians

Türkçeleştiren: Dost Körpe

Can Yayınları

Mart 2006