Bedrül-Mevid Seferi Tarihi, Nedenleri, Sonuçları, Hakkında Bilgi

Bedrü’l-Mev’id, Hz. Peygamber’in müşriklerle Bedir’de savaşmak için çıktığı sefer (4/626).

Uhud Gazvesi sonunda Ebû Süfyân sa­vaş meydanından ayrılmadan önce müslümanlarla bir yıl sonra Bedir’de tekrar karşılaşmak istediklerini tehditkâr bir ifade ile söylemiş, Hz. Peygamber de bu teklifi kabul ettiğini Ömer’in gür sesiyle Ebü Süfyân’a duyurmuştu. Hicretin 4. yı­lında bu savaşa hazırlanma vakti geldi­ği halde Ebû Süfyân, şiddetli kuraklık sebebiyle yiyecek kıtlığını bahane ede­rek savaşa gitmek istemedi ve o sırada Mekke’ye gelmiş olan Nuaym b. Mes’ûd el-Eşcafye müslümanları Bedir’e gitmek­ten vazgeçirmesi halinde yirmi deve ve­receğini vaad etti. Bunun üzerine der­hal Medine’ye dönen Nuaym müslüman­ları bu seferden vazgeçirmek için Ku-reyşliler’in yoğun savaş hazırlıkları için­de olduklarını mübalağalı bir şekilde an­latmaya başladı. Münafıklar tarafından da desteklenen Nuaym b. Mes’ûd’un pro­pagandası önceleri etkili oldu. Ebû Be­kir ile Ömer Hz. Peygamber’le konuşarak Bedir’e gidilmesi gerektiğini ifade etti­ler. Hz. Peygamber’in ashabı toplayıp hiç kimse katılmasa bile tek başına Be­dir’e gideceğini söylemesi üzerine sahâ-bîler derhal savaş hazırlığına başladılar. Medine’de Abdullah b. Revâha’yı (veya Abdullah b. Abdullah b. Übey) vekil bırakan Hz. Peygamber sancağı Ali’ye verdi; on süvari ve 1500 piyade ile 1 Zilkade’de (4 Nisan 626) Bedir’e vardı. Söz verip de gitmemeyi gururlarına yediremeyen Kureyşliler de Ebû Süfyân kumandasında elli süvari ve 2000 piyade ile Mekke’den ayrıldılar. Ancak Ebû Süfyân yolda Nu­aym b. Mes’ûd’un başarılı olamadığını ve müslümanların Bedir’e ulaştıklarını öğrenince yiyeceklerinin azlığını bahane ederek Usfân’dan geri döndü. Bunun üzerine Mekke’de kalmış olan Kureyşliler onlarla alay ederek yiyecek endişesiy­le geri döndükleri için kendilerine “ceyşü’s-sevîk” (kavut ordusu) adını taktılar. Kureyş ordusunun Bedir’e gelmemesi üzerine Hz. Peygamber, yanlarında ge­tirdikleri ticaret mallarını satmaları için müslümanlara izin verdi ve on altı gün sonra Medine’ye döndü.

Diyanet İslam Ansiklopedisi