Aristoteles – Yorum Üzerine

Aristoteles – Yorum Üzerine

İlkin ad ile eylemin, sonra da değillemenin, evetlemenin,
önermenin, sözün ne olduğunu belirlemek gerek.

Seste olanlar ruhtaki duygulanımların, yazılanlar da seste
olanların simgeleri.

…tasarımları aynı olanların nesneleri de aynı olacaktır.

Adlar ile eylemler kendi başlarına, birleşmesiz-ayrılmasız
kavramlara benzer.

Eylemse, zamanı da imleyen, parçası ayrı olarak hiçbir şey
imlemeyendir. Başka bir şeye göre söylenen bir imdir. Zamanı da imler…

Yalın önerme, ayrı zamanlar için, bir şeyde bir şeyin olup
olmadığına ilişkin anlamlı bir sestir. Evetleme bir şeyin bir şeye bağlanarak
öne sürülmesi, değilleme bir şeyin bir şeyden ayrılarak öne sürülmesidir.

Her evetlemenin karşısında bir değilleme, her değillemenin
karşısında bir evetleme olur: Bu çelişme olsun.

Kimi nesneler tümel, kimi nesneler tekil olduğunda doğal
olarak çoğulluğa yüklenene tümel, çoğulluğa yüklenmeyene tekil diyorum.

O halde ya evetlemenin ya değillemenin doğru olması bir
zorunluluk olur.

Her evetleme ya bir adla eylemden ya bir belirsiz adla
eylemden oluşacaktır.

Adlarla eylemler yer değiştirdiğinde aynı şey imlenir.

Doğru bir yargı doğru bir yargıya hiçbir zaman karşıt olmaz.

Περι Ερμηνειας

Peri Hermeneias

Türkçeleştiren: Saffet Babür

İmge Yayınları

2. Baskı, Eylül 2002, Ankara