Albert Camus Sözleri -4 Albert Camus’nun Felsefik ve Anlamlı Sözleri

  • Sanatçılar yaşamdan yanadırlar ölümden yana değil.
  • Dünya aydınlık olsaydı, sanat olmazdı.
  • Sanat bence en büyük sayıda insanı ortak acılar ve sevinçlerle coşturacak görüntüleri, biçimleri bulmaktır.
  • Sanat hem bir coşma, hem de bir yadsıma işidir.
  • Sanat zorbalığa karşıdır.
  • Suçlu bir vicdan, itirafa ihtiyaç duyar. Bir sanat çalışması, bir itiraftır.
  • Yazarlık sanatı korunması güç olan şu iki ödeve bağlı kalacaktır; bile bile yalan söylememek ve insanın insanı ezmesine karşı koymak.
  • Sanat, sanatçıyı insanlardan ayrılmamaya zorlar.
  • Sanatçı başkalarının katlandığı acıları uyuşturmasın içinde.
  • Hiçbir sanatçı gerçekten vazgeçmez.
  • Sanatçı tanımı gereği, bugün tarihi yapanların buyruğuna girmez.
  • Sanatçı yalanla ve kötülükle uzlaşamaz.
  • Yazar, sanatını büyük yapan şu iki görevi yüklenmelidir; gerçeği ve özgürlüğü.
  • Politika ve sanat dünyanın düzensizlikleri karşısında başkaldırmanın iki ayrı yüzüdür.
  • Ne Faust, ne Don Kişot birbirini yenmek için yaratılmamışlardır; ve sanat dünyaya kötülük etmek için icat edilmemiştir.
  • ‘Yabancı’ saçmanın karşısındaki insanın çıplaklığını gösterir.
  • Şerefini bir yana bırakan inkılap, bu duygunun egemen olduğu kaynaklarına ihanet etmiş olur.
  • Her devrimcinin sonu ya zalim bir devlet memuru ya da bir kafir olmaktır.
  • Günü gününe kadınlar, günü gününe erdem ya da erdemsizlik, günü gününe, köpekler gibi, ama her gün sağlamca yerinde duran kendim. Böylece yaşamın yüzeyinde ilerliyordum, sözcükler içinde, hiçbir zaman gerçek içinde değil. Tam okunmamış o kitaplar, tam sevilmemiş o dostlar, tam gezilmemiş o kentler, tam sarılmamış o kadınlar!
  • İnsanı akıllı yapan tek şey nefrettir.
  • Benim uğraşım, kitaplarımı yazmak, insanlarım ve halkım tehdit edildiğinde savaşmaktır. Hepsi bu.
  • Sonbahar, her yaprağın, bir çiçek olduğu ikinci bir bahardır.
  • Bilirsiniz ki;en zeki insanlar bile yanındakinden bir şişe fazla devirmekten şeref duyarlar.
  • Yirminci yüzyılımız korku çağıdır. Diyeceksiniz ki korku bir bilim değildir, ama bu korkuda bilimin payı var.
  • Bir akşam, dalgın dalgın hoş bir kitabı karıştırırken, bir an bile duraksamadan: ‘Tutkulu ruhların çoğunda olduğu gibi, hayattaki inancının tükendiği an gelmişti.’ cümlesini okudum. Bir saniye sonra, cümle içimde bir kez daha yankılanıyordu ve gözyaşlarına boğulmuştum.

Albert Camus Sözleri -1———————————————-Albert Camus Sözleri -3
Albert Camus Sözleri -2
——————————————–Albert Camus Sözleri -5