Ahilik ve Sanayileşme

Süleyman
Kazmaz –
Ahilik ve Sanayileşme

Türk milletinin varlığını adadığı öteki iki
kavram, iki temel değer vatan ve namustur.

Yeni Çağ’da kurulan batı medeniyeti, hayatı,
yaşamayı kolaylaştırıcı pek çok vasıtalar meydana getirmesine rağmen maddeci ve
bencil olmaktan ileri gidememiş, barışı ve mutluluğu gerçekleştirememiş,
dünyayı yalnız kendi menfaati doğrultusunda savaşlara ve yeni mücadelelere sürüklemiştir.

Türk Milleti’nin üçüncü güç kaynağı üretim
düzenidir, İnsan maddî ve manevî unsurdan oluşan bir bütündür. Her iki unsur arasında
denge kurulması gereklidir; maddî varlığın ihmali, perişanlığı, manevî varlığın
gerektiği şekilde değerlendirilmemesi, giderilmesi imkânsız yıkılışlara yol
açar.

Bilindiği gibi Ahilik, kardeşlik demektir.
Yine aynı amaçla kullanılan fütüvvet kelimesi, genç, yiğit, mert, cömert, eli
açık anlamına gelir.

Ahilik ahlâkının dört unsur vardır:

1. Kuvvetli ve galip durumdayken affetmek,

2. Hiddetli iken yumuşak davranmak,

3. Düşmana iyilik etmek,

4. Kendisi muhtaç durumdayken bile başkasına
vermek.

Kazmaz, Süleyman. (2000), “Ahilik ve Sanayileşme,” Erdem Dergisi,
Cilt: 12, Sayı: 35, (s. 357-376)